ไม่ได้อัพบลอคซะนาน
เหตุผลเดิมๆ..
ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเหนื่อย
..ความเพลีย
..และความขี้เกียจ
อุปสรรคทั้งหลายที่เกิดขึ้น
แต่สุดท้ายก็สามารถผ่านพ้นมันไปได้
เช่นเดียวกับการอ้อนวอน
เพื่อที่จะให้ตัวเอง..สามารถไปตามเอสเจได้
แม้หลายคนจะพากันเดือดร้อน..วุ่นวาย
และเป็นห่วง หลายต่อหลายครั้ง
อาจดูเป็นการเห็นแก่ตัว
แต่มันก็ไม่เลวร้ายเสมอไปไม่ใช่หรอ? ?
ที่เรื่องทั้งหมดมันสามารถสร้างความสุขให้กับคนๆนึงได้
และคนๆนั้นก็คือ..เรา
ขอโทษหลายคนที่ทำให้เดือดร้อน
ขอบคุณทุกความห่วงใยจากครอบครัว
...
14 ก.ค. 50
ครั้งที่สองสำหรับการพบกันอีกครั้ง
...Super Junior...
ครั้งแรกสำหรับการติดตาม เฝ้ารอ
ไม่ว่าจะฝนตก หรือแดดออก แต่ก็ยังทนที่จะเฝ้ารอพวกนายอยู่แบบนั้น
ท้อ เหนื่อย แต่ก็ทนที่จะเห็นรอยยิ้ม
แม้ในหนึ่งวันนั้น จะน้อยนิดเหลือเกินสำหรับรอยยิ้มที่ปรากฎบนใบหน้าพวกนาย
แต่เชื่อนะ..
ว่ารอยยิ้มที่พวกนายยิ้มออกมา
มันออกมาจากหัวใจจริงๆ
เพราะเชื่อในตัวพวกนายตลอดมา
เชื่อว่าพวกนายรักประเทศไทย
เชื่อว่าเราจะต้องได้พบกันอีก
รอคอนเสิร์ตใหญ่ของพวกนายในไทย
สัญญาแล้วนะ..พี่ทึก
จะต้องกลับมาอีกนะ
ครั้งนี้แฟนคลับไทยอาจผิดพลาดในบางเรื่อง
แต่ก็อยากจะขอโทษร่วมกับหลายๆคน
แม้พวกนายไม่ได้รับรู้...แต่ก็หวังว่าจะให้อภัยแฟนคลับไทยทุกคนนะ
...
มีรูปมาฝาก น้อยนิด แอนด์ มิชัด -*-
เนื่องจากมือไม่นิ่ง คึคึ
และที่ย่อรูปเพราะกลัวบลอคแหก - -*
...
ปล.
* รัก Super Junior สุดหัวใจ
* วันนี้ที่ร.รปิดกีฬาสีแหละ เหนื่อยได้อีก คึคึ - -*
* จะสอบกลางภาคแล้ว คงไม่ได้อัพลอคอีกนาน...
* 5/4 ขอให้สามัคคีกันต่อไปนะ เชื่อในตัวพวกมึง SMC สู้!!
